Trądzik osób dorosłych

Trądzik osób  dorosłych przez dziesięciolecia był słabo dostrzeganym problemem medycznym zarówno przez dermatologów, jak i samych pacjentów.
Stwierdzono, że trądzik twarzy osób dorosłych, tj. po 25. roku życia, dotyczy ok. 54% kobiet oraz 40% mężczyzn. Badania wykazały ponadto, że 83% ankietowanych kobiet w wieku okołomenopauzalnym z trądzikiem podawało występowanie zaostrzeń choroby przed miesiączkami, 67% wskazywało na czynniki stresowe, a 26% na niewłaściwą dietę.

Do czynników sprawczych rozwoju tej choroby, podobnie jak w trądziku młodzieńczym, należą osobnicza predyspozycja genetyczna, nadmierna produkcji hormonów androgenowych, bakterie, palenie tytoniu,  stres, promieniowanie ultrafioletowe, zaburzenia  odporności wrodzonej, stosowanie kosmetyków, które mogą blokować ujścia porów skóry, charakter diety – zwłaszcza produkty o wysokim indeksie glikemicznym (IG). Jeśli jednak chodzi o ewentualne zalecanie pacjentom z trądzikiem jakichkolwiek diet restrykcyjnych, to należy opierać się w znacznym stopniu na wywiadzie, czy dany czynnik zaostrza zmiany. Warto podkreślić, że zawsze pożądany jest umiar w spożywaniu wszelkich produktów.

U osób dorosłych trądzik przebiega łagodnie lub umiarkowanie ciężko, z przewagą wykwitów o charakterze zapalnym i następowym bliznowaceniem. Odmienna jest także lokalizacja zmian chorobowych. Wykwity gromadzą się w tzw. strefie U, obejmującej policzki, okolicę wokół ust oraz skóry brody. W obrębie dolnych partii twarzy obserwuje się także występowanie nacieków zapalnych, których rozwój może nie towarzyszyć innym wykwitom charakterystycznym dla trądziku. U dorosłych stwierdza się także istotnie więcej zmian o charakterze zapalnym. Zwraca uwagę brak lub bardzo nieznaczna liczba zaskórników widocznych gołym okiem, typowych dla trądziku młodzieńczego. Ewolucja nacieków zapalnych prowadzi często do bliznowacenia oraz rozwoju pozapalnych przebarwień.

Trądzik osób dorosłych niesie ze sobą wiele negatywnych skutków psychologicznych tj. uczucie zażenowania, obniżone poczucie własnej wartości i skuteczności, zaniżona samoocena i wynikające z tego faktu ogólne niezadowolenie, czy nawet silne frustracje. Wydaje się ponadto, że negatywny wpływ trądziku na jakość życia związaną z chorobą jest większy u osób dorosłych niż nastolatków.

Ze względu na przewlekłość terapii przeciwtrądzikowych, większą wrażliwość skóry, powolny, acz nieuchronny rozwój zmarszczek, a także ewentualność ciąży, jak również  karmienia piersią u kobiet z trądzikiem, należy zwrócić szczególną uwagę na leczenie podtrzymujące, które będzie zapobiegało nawrotom i zaostrzeniom choroby. Wydaje się, że przewlekłe stosowanie miejscowych preparatów zawierających kwas azelainowy, zwłaszcza w postaci kremów, które można położyć pod makijaż, przynosi bardzo wiele korzyści i spełnia wszystkie warunki wymagane od leczenia przewlekłego.

Prof. nadzw. dr hab. n. med. Anna ZALEWSKA-JANOWSKA
specjalista dermatolog-wenerolog, specjalista alergolog
Kierownik Zakładu Psychodermatologii
Katedra Immunologii Klinicznej i Mikrobiologii
Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Ten wpis został opublikowany w kategorii Choroby skóry. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.